Yapayalnız yaz akşamları..
Durduk yere içimi burkar.
Git gel iş.
Kararsızlık diz boyu…
Yön bulmakta zorlanıyorum.
Kendimi aktif bir ametal gibi hissediyorum.

* * *

Ayın 1′ nde yapılanlar keyfimi kaçırdı, evet.
Ama, cesaretim kırılmadı…
O günde bırakırdım, bugünde.
Görelim zaman neyi getirecek !

* * *

Olgun olmak üzerinde yoğunlaşıyor beynim. Kime ve neye göre bu kıyas?
Kanımca bu kavram, yalnızca armutlar açısından değerli.
Çokta olgun olmaya bakmamalı diye düşünüyorum.
Yoksa seçmiyor hiç kimse…
En yakınların dahi senden kaçıyor.
Hep altyazılı, buğulu minicik gözler.
Olmuyor mühendis bey, olmuyor anlayacağın..

* * *

Biraz işi bileceksin, güldüreceksin ve eğlendireceksin.
Tabi kendin de bunun içinde olup zevk alacaksın.
Kimse, eyvallah etmez kanımca o vâkit…

* * *

Hafif esintili bir Konya akşamı,
Hilâle karşı yazmakta güzel oluyormuş.
Yakışıyor olsa da yakışıklı bir sevda.
Hayat haybeye vuruyor, artık kanımca.
Bu yumruklar eskisinden daha ağır.
İçim yanmıyor, evet.
Kimseyi de özlemiyorum.
Bu şehir de fasa fiso,
Lakin kopamıyorum.
Hergün daha da çok beni bunaltsada…